AOLARPG: De hoofdweg; De Zeven Wouden - Nivelia

Na de Zeven Wouden kronkelt de weg verder, richting Nobles. De eerste aangedane stad is Nivelia.

----------------------- (Het kasteel van de Zeven Wouden)
Floortje loopt inmiddels op de hoofdweg, moederziel alleen richting Nobles. In de verte ziet ze het kasteel nog. Tranen springen in haar ogen. Daar heeft ze zich jaren lang thuis gevoeld. Ze zal wel terug komen. Dat weet ze zeker, maar nu wil ze rust. Ze draait zich weer om en loopt verder. Extra op haar hoede, omdat ze gehoord heeft dat er hier vele struikrovers zijn.
”Wel aan, schone dame, wat doet ge zo alleen op reis?”
Floortje schrikt op als ze een stem achter zich hoort.
Schijnbaar vanuit het niets staat er een kleine man met een knapzak op zijn rug.
Hij is niet knap, eigenlijk alles behalve. Hij heeft bijna het gedrongene van een dwerg en grote, borstelige wenkbrauwen en een geharde huid.
Maar zijn ogen zijn vriendelijk.
”Verwacht U dan dat ik mee reis met een grote groep. Geloof me, daar heb ik slechte herinneringen aan.” Ze draait zich weer om en loop verder, er niet vanuitgaand dat de dwergachtige man haar achtervolgt.
”Schone dame, mijn vraag kwam enkel voort uit bezorgdheid over uwe gesteldheid. Deze wegen zijn zeker niet de veiligste, hoewel des konings lansiers de brute rovers nochtans goed weten weg te houden.”
De dwerg komt naast Floortje lopen.
Floortje lacht om het feit dat de dwerg haar serieus neemt. “Ik heeft Celema, maar noem me maar Floortje. Zo noemt iedereen me. Hoe heet U?”
”Feldegast, schone Celema, ge kunt die naam bezigen.”
De dwerg maakt een lichte buiging naar Floortje.
Floortje bloost. “En, Feldegast. Waar reist U naar toe?” vraagt ze terwijl ze verder lopen.
”Heden ben ik onderweg naar mijn nederige optrekje in Nivelia, na enkele maanwenden rondgezworven te hebben,” antwoordt Feldegast. “En waar gaat gij heen?”
”Naar Nobles,” zegt Floortje met een glimlach.
”Voorwaar, de havenstad,” de dwerg kijkt een moment dromerig voor zich uit.
”En wat zult u daar zoeken, schone dame?”
Floortje denkt even na. Wat hééft ze daar eigenlijk te zoeken? “Vrijheid,” antwoordt ze daarna.
”Dat is een loflijk streven,” glimlacht Feldegast.
”Maar waar denkt ge dat te vinden? En weet ge wat echte vrijheid is al ge het tegenkomt?”
Floortje denkt na. “Onafhankelijkheid. Geen wilde avonturen meer. Geen m-.” Het woord 'magie' slikt ze in.
”Wilde avonturen? Vergeef mij mijn brutaliteit schone Celema, maar ge oogt mij niet het type voor wilde avonturen.” Feldegast kijkt Floortje nieuwsgierig aan.
”Moest eens weten. Maar genoeg over mij. Dus U woont in Nivelia. Is dat een mooie stad?” Floortje probeert haastig van onderwerp te veranderen.
”Mooi, dat is een relatief begrip, schone dame,” glimlacht Feldegast. “Maar het is een prettige omgeving om in te vertoeven. Als ge mij een eindje vergezeld, kunt ge met mij een maaltijd genieten in mijn nederige optrekje.”
Feldegast gebaart naar de horzion, waar de daken van Nivelia zich aftekenen.
”Graag zelfs,” Floortje glimlacht. De tijd gaat snel, nu ze niet alleen is. Ze naderen de stad al. De stadspoort komt in zicht en al pratend gaan Floortje en Feldegast naar binnen.
-----------------------(Nivelia)

----------------------- (De markt van de Zeven Wouden)
De zon schijnt warm op Isabelle en Wedchen terwijl ze over de weg lopen.