AOLARPG: Het Woud van het Westen

Over de Zeven Wouden is maar weinig bekend...

---------------------------
Baldwin staat op de noorderheuvel, uitkijkend over de Zeven Wouden, hoofd omhoog, wind in de rug. Achter hem het hutje waar hij samen met zijn Meester inwoont.
Wat is het toch vreemd stil vandaag...denkt hij.
Alsof het hele land zijn adem inhoud...Er gaat iets gebeuren... Ik voel het!
"Baldwin!"
Een havik vliegt vanuit de boomgrens op de jongen af. Deze herkent de vogel als een van de dieren van zijn leermeester.
Baldwin stoot een scherpe kreet uit naar de havik en vangt hem op op zijn arm.
"Wat wenst u, Heer?"
Een man gekleed in groen en bruin verschijnt tussen de bomen. Hij is bijna niet zichtbaar. Met een scherpe blik houdt hij Baldwin in de gaten, dan roept hij: "Saffier wil jagen, zorg voor haar."
Hij doelt op de havik. Zonder antwoord af te wachten verdwijnt hij weer in het woud.
Baldwin loopt met Saffier op zijn arm het bos in. Weer merkt hij dat geen enkel dier een geluid maakt. Waar normaal altijd vogels zingen, hoor je nu zelfs de wind niet.
Saffier beweegt onrustig heen en weer. Baldwin voelt zich door de drukkende stilte niet op zijn gemak. Opeens zet de havik zich af, en met 3 flinke slagen van haar machtige vleugels is ze verdwenen.
Mooi zo! Die gaat haar ontbijt halen. denkt hij, en hij begint aan de terugweg.
Plotseling hoort Baldwin een schreeuw vanuit de lucht. Het klinkt alsof Saffier in gevaar is."Saffier!!! Saffier!!!", schreeuwt Baldwin, en hij sprint in de richting waar het geluid vandaan komt.
Enkele meters boven de heuvel waar Baldwin eerder stond, hangt Saffier in de lucht. Ze bijt met haar snavel en klauwt met haar vleugels, alsof ze in gevecht is. Er is echter geen aanvaller te zien.
"Saffier! Wat is er? Kom naar beneden!", roept Baldwin naar de havik. Als dat niet echt lijkt te werken, weegt hij zijn kansen af. Hij kan twee dingen doen: Zijn meester gaan halen, of zelf dit klusje opknappen. Geen van beiden lijkt hem het slimst. Wat moet hij nu doen?
Saffier reageert niet op Baldwins geroep.
Waar hangt zijn Meester nou weer uit? Hij zou dit allang gehoord moeten hebben, dus het is duidelijk dat hij niet thuis is. Zijn meester is de enige die saffier en hem uit deze situastie kan redden. Hij MOET hem kunnen bereiken. Baldwin bedenkt zich niet langer en stoot een woest gehuil uit naar de wolven in het woud. "Waar is Mijn Meester? Waar is de Meester van het Westerwoud?! Aanvaller! Aanvaller!! Gevaar!!
Er komt geen reactie.
Als er ook geen reactie van de wolven komt, staat Baldwin machteloos. Hij kan alleen maar toekijken hoe Saffier door de voor hem onzichtbare aanvaller word verzwakt.
Saffier schreeuwt nog een keer, dit maal klinkt ze inderdaad zwakker, maar nog steeds strijdlustig.
Hij probeert het nog een keer: "Meester!! Meester!! Aanvaller bij de hut!! Gevaar!! Gevaar!!!"
Een veer wordt uit Saffiers vleugel gerukt en dwarrelt op de grond.
Nu word het Baldwin toch echt te gortig. "Toon jezelf!" schreeuwt hij naar boven, en hij trekt zijn korte zwaard
De lucht wervelt om hem heen, speelt met zijn haren en blaast in zijn gezicht, alsof iemand hem uitdaagt.
"Laat jezelf zien, vijand van het Westerwoud!", roept hij nog een keer. Hij mept met zijn zwaard lukraak om zich heen, maar raakt alleen maar wind.
Een harde windvlaag blaast Baldwin van zijn voeten. Zijn zwaard valt en komt met de punt naar beneden in de grond terecht, vlak naast het gezicht van de jongen. Verbeelt hij het zich, of lacht iemand hem uit?
Dan gaat de wind liggen, even snel als hij gekomen was. Als een baksteen valt Saffier uit de lucht, in de armen van de verbaasde Baldwin.
Baldwin controleert Saffier gelijk op verwondingen.
Saffier ligt verdoofd in Baldwins armen. Enkele losse veren ontsieren haar vleugels, maar verder lijkt ze niet heel ernstig verwond.
Baldwin mompelt verwensingen tegen de onzichtbare aanvaller. Hij staat op en loopt met Saffier nog in zijn armen naar het hutje.
Met een brede zwaai gooit hij de deur open.
"Meester? Bent u daar?"
Als hij niet meteen antwoord krijgt, loopt hij naar zijn stromatras, waar hij op neerploft.
"Dat ging maar net goed! Maar waar kwam dat... dat wezen, of wat het ook was, in hemelsnaam vandaan?"
Op dat moment komt zijn leermeester binnen. Als hij Saffier ziet, wordt zijn blik donker, onheilspellend bijna.
"Baldwin! Wat is er gebeurd?"
"Meester! Saffier, saffier was in gevaar! Er was een onzichtbare aanvaller, en, en hij vocht met Saffier, meester! En toen daagde ik hem uit meester, en toen verdween hij, even snel als hij verdwenen was!
Gelukkig is er niets ernstigs met Saffier, meester!
De man handelt meteen.
"Heb je Saffier al verzorgd? Haar gewassen? Haar wonden nagekeken? Vertel me later het verhaal van die onzichtbare aanvaller maar, nu zijn er belangrijker dingen."
"Ehh, nog niet meester, maar Saffier leek niet gewond. Ik... "
Baldwin begrijpt dat hij meer aandacht aan Saffier had moeten besteden.
"Zal ik haar wassen, meester? Kijkt U haar dan nog even voor de zekerheid na?"
De man knikt en gebaart met zijn hand dat het goed is, als Baldwin maar opschiet.
---------------------------