Maar laat ik me eerst maar eens voorstellen. Mijn naam is Sonja Bertrand, ik ben 15 jaar en woon sinds juli ’04 in Australie. Rond november ’06 ben ik klaar met mijn middelbare schoolopleiding en ik ben van plan dan Engels of Nederlands, afhankelijk van waar ik woon, te gaan studeren. Daarna wil ik iets in de journalistiek gaan doen, terwijl ik natuurlijk in mijn vrije tijd lekker door blijf schrijven. Want vanzelfsprekend is het mijn grootste droom om ooit een echte, succesvolle schrijfster te worden…

Mijn verhaal, Een wijze les, heb ik vooral geschreven met het idee: “Ik wil een origineel fantasyverhaal schrijven waarbij ik het thema zo gebruik dat de hoofdpersoon niet in een andere wereld terechtkomt of z’n wereld gaat verkennen.” Of dat goed gelukt is mag u zelf bepalen!
De twee belangrijkste personages in dit verhaal zijn magiër Zwiran en prins Lorn. In de inleiding wordt duidelijk dat Zwiran het zat is dat men hem steeds om nutteloze gunsten komt vragen. Als dan de prins aanklopt en begint te klagen dat hij moet trouwen met een prinses uit het buurland, terwijl hij verliefd is op een boerenmeisje, besluit de magiër hem een lesje te leren. De prins geeft aan dat hij verlangt om iemand anders te zijn, om eventjes te verdwalen. Zijn wens wordt wel erg letterlijk genomen… Zwiran spreekt een spreuk uit waardoor iedereen in het koninkrijk toegeeft aan dit verlangen, wat resulteert in wel erg vreemde situaties (leraren die met varkens praten, de koning die een nar is…). Hoe dit eindigt, mag u zelf ontdekken!